fbpx

Tajwan

Wyjątkowa wyspa nazwana przez przybyłych na nią Portugalczyków „Formosa” – czyli piękna. Przez jednych uznawana jako osobne i niezależne Państwo, przez innych traktowana jako wyspiarska część Chin. Tajwańczycy czują swoją niezależność i jest to również zauważalne w produkowanych przez nich herbatach. Wyspa ta jest mocno rozwinięta i nowoczesna, a dzięki dobrze prosperującej gospodarce zaliczana jest do „Azjatyckich tygrysów”.

Wyjątkowa wyspa nazwana przez przybyłych na nią Portugalczyków „Formosa” – czyli piękna. Przez jednych uznawana jako osobne i niezależne Państwo, przez innych traktowana jako wyspiarska część Chin. Tajwańczycy czują swoją niezależność i jest to również zauważalne w produkowanych przez nich herbatach. Wyspa ta jest mocno rozwinięta i nowoczesna, a dzięki dobrze prosperującej gospodarce zaliczana jest do „Azjatyckich tygrysów”.

Pierwsze informacje o pojawieniu się herbat na Tajwanie datuje się około 300 lat temu (rok 1645 lub 1717 w zależności od źródła). Były to krzewy dziko rosnące, które wykorzystywała rdzenna ludność. Prawdziwe kultywowanie uprawiania herbaty oraz jej produkcja rozpoczęła się wraz z przybywającymi na wyspę chińczykami z prowincji Fujian. Za czasów japońskiej okupacji zasadzono herbatę pochodzącą z regionu Assam w prowincji Nantou, aby produkować czarną herbatę, głównie na eksport. Jednak z powodu wysokich cen popyt na rynkach zagranicznych był znikomy – Tajwańczycy powrócili do produkowania na szeroką skalę herbat z których najbardziej słynęli – oolongów. Plantacje często są własnością poszczególnych rodzin – a mistrzowie przekazują tajniki uprawy i produkcji z pokolenia na pokolenie.

Charakterystyka herbat zmieniała się z czasem, od ciemnych po jasne. Od oolongów o długich, szpiczastych liściach po herbaty dokładnie zwijane w kunsztowne kuleczki. Na Tajwanie herbata uprawiana jest od zboczy gór sięgających nawet 2600 m n.p.m. po przedmieścia aglomeracji miejskich. Jedne z najpopularniejszych regionów to: Hsindian, Pinglin, Yilan, Miaolin, Nantou czy Yunlin oraz pasma i regiony górskie. Ważnym przedsięwzięciem było powstanie w 1926 roku Tajwańskiego Instytutu, którego celem było badanie metod rolniczych oraz rozwój nowych odmian rośliny herbacianej o cechach specjalnie dostosowanych do Tajwanu.

Tajwan to wyspa otoczona morzem południowochińskim, wschodniochińskim i filipińskim. Panuje tam klimat zwrotnikowy wilgotny o monsunowej odmianie. Flora jest bogata, a lasy zajmują nawet 50% powierzchni wyspy. Całość warunków sprawia, że jest to miejsce specyficzne jak i idealne do produkcji wysokiej klasy specjałów herbacianych.

Tajwan uchodzi głównie za producenta wysokogatunkowych herbat typu oolong, można natomiast spotkać także tajwańskie herbaty czarne, zielone czy nawet białe.

To na Tajwanie powstał pomysł napoju o nazwie Bubble Tea. Jest to napar herbaciany, pochodzący z wysokogatunkowych liści oolong lub mocnej, czarnej herbaty, wzbogacony kulkami tapioki. Nowość okazała się hitem i szybko znalazł wielu zwolenników na całym świecie.