fbpx

Nepal

Historia herbat nepalskich jest krótka, co wcale nie oznacza, że mniej zawiła i skomplikowana niż inne. Nepal jako kraj produkujący herbaty zaistniał na rynkach międzynarodowych relatywnie niedawno, ale wyjątkowy smak szybko podbił serca herbaciarzy.

Historia herbat nepalskich jest krótka, co wcale nie oznacza, że mniej zawiła i skomplikowana niż inne. Nepal jako kraj produkujący herbaty zaistniał na rynkach międzynarodowych relatywnie niedawno, ale wyjątkowy smak szybko podbił serca herbaciarzy.

W ciągu wielu lat rozwoju obszar upraw herbacianych wzrósł z zaledwie 120 do 16 000 hektarów, a roczna produkcja osiąga nawet 140 000 ton. Niemal wszystkie herbaty nepalskie są uprawiane przez małe, rodzinne przedsiębiorstwa (jest ich ponad 8000), które następnie sprzedają swoje zbiory do dużych manufaktur.

Głównymi regionami produkującymi herbatę nepalską są: Ilam, Jhapa, Panchthar, Dhankuta, Terhathum, Kaski, Dolakha, Kavre, Sindhupalchok, Bhojpur, Solukhumbu i Nuwakot. Ogrody herbaciane rozciągają się na wzgórzach oraz u podnóża Himalajów, od 900 do 1900 m n.p.m. . Z jednego krzewu herbacianego liście zbierane są do 5 razy w roku.

Większość herbaty, która produkowana jest w Nepalu to herbata czarna. Małe przedsiębiorstwa produkują też niewielkie ilości herbaty białej, zielonej czy oolong.
Tradycyjnie w Nepalu pijana jest chiya – czarna herbata połączona z mlekiem i cukrem (czasami także imbirem), która po gotowaniu na kuchence jest studzona i rozlewana do kubków.